“Güzelsiniz ama boşsunuz,” diye devam etti Küçük Prens. “Uğrunuza kimse can vermek istemez. Elbette, yoldan geçen sıradan biri gülümü gördüğünde, size benzediğini sanacaktır. Ama, o tek başına hepinizden daha önemli, çünkü, benim suladığım gül o. Çünkü üzerine cam fanusla örttüğüm o. Çünkü, esen yelden siperlikle korduğum o. Çünkü, kelebek olması için bıraktığım bir ikisi dışında, üzerindeki tırtılları ayıkladığım o. Çünkü sızlanmalarına, böbürlenmelerine hatta suskunluklarına kulak kesildiğimde o. Çünkü , o ‘benim’ gülüm.”